به گزارش سایت رسمی فدراسیون، در مطلب دکتر یونس اسدی مقدم، رییس کمیته اخلاق آمده است: 

مقدمه: فراسوی پیروزی و شکست

میدان ورزش، تنها صحنه‌ی نمایش قدرت جسم و اوج مهارت فنی نیست؛ بلکه آوردگاهی است برای تجلی والاترین صفات انسانی: جوانمردی، کرامت و ارزش‌های اخلاقی جهان‌شمول. هرچند هدف ظاهری در هر رقابت، دستیابی به پیروزی است، اما رسالت حقیقی ورزش، تعالی روح، انضباط نفس و پرورش انسان‌هایی سالم، باوجدان و متعهد به اصول است. اخلاق در ورزش، همچون نوری است که مسیر رقابت را از تاریکی خشونت و تجاوز به حریم انصاف، جدا می‌سازد و قهرمان حقیقی را از کسی که تنها به دنبال پیروزی به هر قیمتی است، متمایز می‌کند.

مفهوم اخلاق ورزشی: پیمانی نانوشته برای انسانیت

اخلاق ورزشی، مجموعه‌ای از ارزش‌ها و منش‌های بنیادین است که روحیه جوانمردی، احترام متقابل، مسئولیت‌پذیری و صداقت را در کالبد رقابت می‌دمد. این ارزش‌ها، که ریشه در فطرت پاک انسانی و تعالیم پیامبران الهی دارند، تنها به ورزشکار محدود نمی‌شوند، بلکه چون یک منشور اخلاقی، برای مربی، داور، تماشاگر و مدیران نیز لازم‌الاجرا هستند. ورزش بدون اخلاق، همچون جسمی نیرومند اما بی‌جان است؛ زیبا در ظاهر، اما تهی از معنا.

 اصول بنیادین اخلاق در ورزش: ستون‌های یک رقابت سالم

این اصول، مورد تأیید تمامی وجدان‌های بیدار و ادیان توحیدی است:

1.  احترام (Respect): احترام به حریف به عنوان یک انسان ارزشمند، احترام به قوانین به عنوان میثاق مشترک، احترام به داور به عنوان نماد عدالت و احترام به تماشاگران به عنوان شاهدان رقابت. این اصل، نخستین گام در مسیر تعالی اخلاقی است.

2.  عدالت و انصاف (Justice & Fairness): پایبندی به رقابتی پاک و پرهیز از هرگونه فریب، تقلب، استفاده از مواد نیروزای مصنوعی (دوپینگ) و هر شکلی از تبعیض (نژادی، دینی، جنسیتی). عدالت، روح حاکم بر یک رقابت سالم است.

3.  جوانمردی و شفقت (Sportsmanship & Compassion): یاری رساندن به حریف آسیب‌دیده، حتی اگر به قیمت از دست دادن امتیاز باشد، یا چشم‌پوشی از یک برتری ناعادلانه، نشان از بزرگی روح و تسلط بر نفس است. این همان "ایثار" است که در فرهنگ‌های بزرگ معنوی ستوده می‌شود.

4.  خویشتنداری و فروتنی (Self-Control & Humility): کنترل خشم در لحظات پرفشار، پرهیز از کلام توهین‌آمیز و رفتارهای تحریک‌آمیز، و پذیرش شکست با وقار، همان‌گونه که پیروزی را با فروتنی جشن می‌گیریم. این فضیلت، قهرمان را در چشم همگان بزرگ می‌کند.

5.  مسئولیت‌پذیری (Responsibility): آگاهی عمیق از نقش اجتماعی ورزشکار به عنوان یک الگو، به‌ویژه برای نسل جوان. هر حرکت و کلام یک قهرمان، در جامعه تکثیر می‌شود و می‌تواند بذرهای نیکی یا بدی را در دل‌ها بکارد.

دکتر یونس اسدی مقدم

رئیس کمیته اخلاق